تبيين ديدگاه ساكنان محله فخرآباد شيراز در ارتقاء كيفيت محيط با استفاده از تكنيك سوآت (SWOT) با تكيه بر مدل مكان پايدار

طراحي شهري دانش، حرفه و هنري است كه توسعه و ساماندهي و ارتقا كيفيات محيطي عرصه هاي (مكانهاي) همگاني و بيروني موضوع آن است . بنابراين طراحي شهري به خلق و ساماندهي مكان مي پردازد. اين امر از طريق فرآيندي صورت مي پذيرد كه شناخت و سنجش كيفيت هاي مستتر در فضاهاي شهري به مثابه نخستين گام آن محسوب مي شود. در شهرسازي جامعه گرا طراحان در صدد كار با جامعه و كار در متن جامعه بوده و طرح هاي پيشنهادي را از پايين ترين سطح جامعه پيگيري مي نمايند. در اين گونه از طراحي شهري فعاليت ها شامل استفاده از روش ها و تكنيك هاي گوناگون براي مشاركت دادن و درگير ساختن استفاده كنندگان نهايي محيط شهري در تصميم سازي ها است. در اين پژوهش سعي بر اين شده تا با تكيه بر مدل مكان پايدار – يكي از آخرين مدل‌هاي ارائه شده در سال‌هاي اخير- به بررسي مرحله سنجش وضعيت و تحليل محيط از ديدگاه ساكنين محله فخرآباد از طريق داده ‌هاي گردآوري شده توسط پرسشنامه به روش سوات پرداخته شود. با اين پيش فرض، در ابتدا مولفه ها و شاخص ها كيفي مدل مكان پايدار استخراج شده و وضعيت اين شاخص ها از ديدگاه ساكنين مورد سنجش و بررسي قرار مي گيرد و در ادامه سعي مي‌شود با مدل تحليلي سوآت و چگونگي همسانسازي آن با طراحي شهري براساس مدل مكان پايدار يك چارچوب نظري طراحي شهري براي تبيين مولفه‌هاي كيفيت محيط داراي هويت بيان و پيشنهادات براي ارتقاء كيفيت مكاني محله فخرآباد ارائه گردد.