بررسي سهم رودخانه قمرود در تامين نياز آبي درياچه نمك

درياچه نمك اين روزها به شدت از محدوديت آب‌هاي ورودي رنج برده و رو به خشك شدن كامل مي‌رود. اين مساله زمينه را براي بروز مشكلات متعدد محيط زيستي از جمله بروز پديده گردوغبار فراهم نموده است. تامين نياز آبي اين درياچه از طريق بارش مستقيم بر سطح درياچه و انتقال رواناب از رودخانه‌هاي متعدد ورودي به آن صورت مي‌پذيرد. كاهش نزولات جوي و صفر شدن جريان ورودي از اكثر رودخانه‌هاي ورودي، شرايط بحراني را براي درياچه و محيط پيراموني آن فراهم ساخته است. اين مهم در قالب اين تحقيق با تمركز بر رودخانه قمرود مورد بررسي قرار گرفته است و علاج احياي درياچه در توجه به تمامي پتانسيل‌هاي آبي كوچك و بزرگ موثر در تامين نياز آبي آن ديده مي‌شود. رودخانه قمرود كه در نهايت بعد از الحاق به رودخانه قره‌چاي به درياچه نمك منتهي مي‌شود، يكي از منابع تامين آب درياچه بوده كه در 15 سال اخير حجم ورودي از آن در حد صفر برآورد مي‌گردد. لذا، ضرورت دارد حق آبه‌هاي طبيعي درياچه از رودخانه‌هاي مختلف احياء گردد. در خصوص قمرود نيز لازم است، حداقل متناسب با سهم طبيعي و تاريخي آن، با رها‌سازي از منابع آبي بالادست و يا استفاده از منابع آبي جديد مانند پساب خروجي تصفيه‌خانه‌هاي فاضلاب شهر قم، اين حجم آبي از طريق رودخانه قمرود و قره‌چاي به درياچه انتقال يابد، تا هم شرايط درياچه بهبود يابد و هم شرايط حداقلي براي احياي حيات اكولوژيكي رودخانه فراهم گردد.