ژئوتوريسم منطقه شمال غرب تبريز

منطقه مورد مطالعه در 35 كيلومتري شمال غرب تبريز قرار دارد و قسمتي از كوه هاي مدور است كه مساحتي بالغ بر 20 كيلومتر مربع را شامل مي شود. از ديدگاه زمين شناسي بخش عمده آذربايجان در زون البرز- آذربايجان قرار مي گيرد. وجود سازندهاي آتشفشاني و عملكرد گسل هاي اصلي باعث شده است كه اين منطقه از جايگاه هاي زمين شناسي و ژئوتوريسم قابل توجهي برخوردار باشد. اين منطقه خود توسط گسل هاي بزرگي چون گسل تبريز، گسل مورو- ديزج و گسل امند- زين آباد محصور گرديده است. در منطقه مطالعه شده در محدوده سهرل- منور رسوبات تبخيري و تخريبي ميوسن با كنتاكت گسل يك سيستم چين خورده ناوديسي را بوجود مي آورند. اين چين داراي روند شمال غربي– جنوب شرقي مي باشد. رسوبات ميوسن توسط سنگ هاي ولكانيكي پليو– كواترنر با تركيب داسيتي، آندزيتي و بازالت هاي منشوري در منطقه منور و سار پوشيده مي شوند كه بزرگترين فعاليت هاي ولكانيكي را در منطقه تشكيل مي دهند.