بررسي نقش بقاع مذهبي در توسعه‌ي پايدار اقتصادي و گردشگري (مطالعه‌ي موردي شهرستان آستانه اشرفيه ي استان گيلان)

گردشگري مذهبي يكي از رايج ترين اشكال گردشگري در سراسر جهان است و جاذبه‌هاي مذهبي، زيارتگاه‌ها و اماكن مقدس هرساله تعداد زيادي از گردشگران را به‌سوي خود جذب مي‌كنند. هدف از اين پژوهش تعريف و بررسي اهميت گردشگري مذهبي به‌عنوان شاخه‌اي از انواع گردشگري موجود در دنيا و مطالعه‌ي نقش امام‌زاده آقاسيدجلال الدين اشرف واقع در شهرستان آستانه‌اشرفيه‌ي استان گيلان، در توسعه‌ي شهر و بخش‌هاي مختلف اقتصادي شهرستان مانند بازارها و هتل‌ها بوده و روش تحقيق به‌كاررفته در اين پژوهش، از نوع توصيفي و جمع‌آوري داده‌ها مبتني بر مطالعات كتابخانه‌اي و اسنادي هست. نتايج به‌دست‌آمده از تحقيق نشان مي‌دهد، مرقد مطهر از مهم‌ترين جاذبه‌هاي گردشگري شهرستان آستانه اشرفيه مي‌باشد و با توجه به قرارگيري در موقعيت ممتاز گذرگاهي و وجود ساير جاذبه‌هاي گردشگري فرهنگي، تاريخي و... در شهرستان مي‌تواند با برنامه‌ريزي مدون و رفع نقاط ضعف، به يكي از قطب‌هاي گردشگري مذهبي كشور تبديل شود. در آخر ضمن اشاره به نگاه قرآني و ديني در باب گردشگري مذهبي، راهكارها و پيشنهاد‌هايي براي توسعه گردشگري شهرستان با توجه به نقاط ضعف و قوت موجود ارائه گرديد.