ارزيابي نقش زنان در كاهش فقر شهر چالوس از طريق رويكردهاي اقتصاد مقاومتي

بحث اقتصاد مقاومتي به عنوان يكي از راهكارهاي اساسي جهت تغيير در ساختارهاي اقتصادي موجود و بومي‌سازي آن و نيز رهايي از اتكاي كشور به منابع نفتي و پويايي اقتصادي از طريق توجه به مفاهيم و منابع پايه‌اي و بومي هر منطقه از كشور است. تحقيق حاضر با هدف بررسي و ارزيابي نقش زنان در كاهش فقر شهري از طريق رويكردهاي اقتصاد مقاومتي در شهرستان چالوس سعي دارد به تحليل نقش زنان به عنوان يكي از اركان اجتماعي و اقتصادي كشور بپردازد و رابطه ميان اقتصاد مقاومتي و كاهش فقر شهري از طريق ارتقاي فعاليت زنان در اين عرصه را در محدوده مورد مطالعه بررسي كند. اين پژوهش از نوع تحقيقات توسعه‌اي ـ كاربردي و به لحاظ روش، توصيفي تحليلي است. تعداد نمونه‌ها در اين پژوهش 100 نفر بود كه بخشي از آن‌ها در طرح اقتصاد مقاومتي بسيج سازندگي ناحيه سپاه چالوس شركت داشته‌اند و مابقي كساني هستند كه در اين طرح حضور نداشته و براي كارآفريني و دستيابي به اهداف اقتصاد مقاومتي نيازمند ياري مالي و آموزشي هستند. بين اين دو گروه، تحليلي مقايسه‌اي صورت نيز صورت گرفته است. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون‌هايي همچون همبستگي پيرسون و تي تك نمونه‌اي استفاده شده است. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان مي‌دهد رابطه معناداري ميان توسعه اقتصاد مقاومتي و حمايت از زنان در اين عرصه و كاهش فقر شهري وجود دارد و افزايش مشاركت زنان در عرصه‌هاي اقتصادي، برگزاري دوره‌هاي آموزشي براي زنان و خانواده‌هايشان و شناساندن توانمندي‌هاي آنان به خود و جامعه، شناخت پايه‌اي از پتانسيل‌هاي محدوده زندگي افراد، توجه به نخبگان در شهرها، حمايت مالي و معنوي از افراد و خانواده‌ها و مسائلي از اين دست، مهم‌ترين معيارهاي ارتقاي جايگاه زنان در كاهش فقر شهري در چارچوب اقتصاد مقاومتي به شمار مي‌روند.