بررسي موانع توسعه كارآفريني زنان در ايران با استفاده از فرايند تحليل سلسله‌مراتبي

امروزه زنان نقش مهمي در زمينه كسب و كار دارند. يكي از مهم‌ترين اين كسب و كارها كارآفريني است كه سهم بسزايي در رشد اقتصادي كشورها دارد و ضروري است كه شرايط مناسب براي خوداشتغالي و توسعه كارآفريني زنان فراهم گردد. بديهي است كه در مسير توسعه فعاليت‌هاي كارآفرينانه زنان، موانع و مشكلات گوناگوني وجود دارد كه شناسايي و رفع آنها منجر به تسهيل كارآفريني خواهد شد. مطالعه موانع كارآفريني زنان به شناسايي محدوديت‌هاي موجود، اصلاح مسير آتي و در نهايت افزايش كارآيي فردي و اجتماعي آنان كمك مي‌كند. هدف از اين پژوهش، شناسايي و اولويت‌بندي موانع توسعه كارآفريني زنان در ايران است. در اين راستا، پس از شناسايي عوامل مختلف، اين موانع از ديدگاه زنان كارآفرين ايران و اساتيد رشته كارآفريني اولويت‌بندي شده‌اند. اولويت‌بندي موانع از ديدگاه خبرگان، با روش فرايند تحليل سلسله‌مراتبي انجام شده است. نتايج نشان داد مهم‌ترين موانع كارآفريني زنان، از نظر مردان موانع زيربنايي و از نظر زنان عوامل محيطي است.