بررسي انطباق نياز زنان با فضاي عمومي شهر (مطالعه موردي شهر خرم آباد)

رعايت عدالت جنسيتي در طراحي فضاهاي شهري، محوري است كه در برنامه‌ريزي و طراحي شهري كمتر به آن توجه شده است. به عنوان مثال در فضاي شهري اولويت‌بخشي به مردان و تدارك فضايي براي آنها تداوم مي‌يابد و تخصيص منابع در حرفه‌آموزي و اشتغال به امور رفاهي، فراغتي و حمل و نقل شهري؛ عمدتاً براي مردان صورت گرفته است. زنان همانند مردان حق دارند از فضاي عمومي شهري استفاده كنند. اما متاسفانه در هنگام برنامه ريزي و سياست هاي فضاي شهري تفاوت هاي جنسيتي لحاظ نمي شود و همه چيز بر اساس نياز مردان در فضاي عمومي شهر ساخته مي شود اين امر يعني ناديده انگاشتن تفاوت مردان و زنان كه منجر به محدوديت زنان و عدم تامين رضايت و رفع نياز هاي آنها در فضاي عمومي شهري مي شود . در اين پژوهش با استفاده از روش پيمايش و ابزار پرسشنامه به بررسي ميزان انطباق نياز زنان با فضاي عمومي در شهر خرم آباد پرداخته شد. نتايج پژوهش در چهار عامل كالبدي، احساس امنيت، ميزان دسترسي و وضع فرهنگي اجتماعي نشان داد در اين چهار عامل تفاوت معناداري بين نياز زنان و فضاي عمومي در شهر خرم آباد وجود دارد. به عبارتي فضاي عمومي شهر خرم آباد در ابعاد ذكر شده فضاي مطلوبي براي حضور زنان در شهر فراهم نكرده است.