تاثير سازه‌هاي مكانيكي در بهبود خاك سيستم‌هاي سطوح آبگير (مطالعه موردي منطقه تفتان)

اين پژوهش در زير حوزه‌هاي آبخيز تفتان انجام پذيرفته است كه هدف از اجراي آن حفاظت از آب، خاك و اصلاح خاك مي‌باشد. براي اجراي اين پژوهش به منظور برداشت مشخصات سازه‌هاي مكانيكي اجراء شده بازديدهاي صحرايي انجام و ابعاد سازه‌هاي مربوطه اندازه‌گيري شد. حجم مخازن بندها بر اساس اشل‌هايي كه در داخل آنها گذاشته شده بود، برآورد گرديد. همچنين مساحت مخازن بندها كه رسوب وارد آنها گرديده بر اساس طول و ارتفاع رسوبگيري و متوسط عرض اندازه‌گيري شد. بررسي سازه‌ها نشان مي‌دهد كه متوسط طول آنها 6 /21 متر مي‌باشد. كوچكترين و بزرگترين بند به ترتيب 10 و 34 متر طول دارد. حداقل و حداكثر ارتفاع رسوب در مخازن بندها به ترتيب 5 /0 و 1/ 3 متر بوده است. بطوريكه اين ارتفاع رسوب به‌ترتيب در بندهايي به ارتفاع 5 و 2 /4 متر ترسيب شده‌اند. اندازه‌گيري ميزان رسوب سازه‌ها نشان مي‌دهد كه در مجموع 8/ 20703 متر مكعب رسوب در مخازن بندها رسوب نموده‌اند كه سهم هريك بطور متوسط 1 /828 متر مكعب مي‌باشد. همچنين ارتفاع متوسط رسوب مخازن بندها 9 /1 متر بوده است. بررسي سطح رسوبگيري سازه‌ها نشان مي‌دهد كه در مجموع 6 /11218 متر مربع از سطح مخازن بندها رسوب گرفته و بهبود يافته‌اند. حداقل و حداكثر سطح‌ مخازن بندهايي كه رسوب گرفته‌اند به ترتيب برابر 33 و 1470 متر مربع مي‌باشد. همچنين متوسط رسوب مخازن بندهاي مورد بررسي 7/ 448 متر مربع مي‌باشد. نتيجه‌گيري مي‌شود با احتساب 5/ 0 متر عمق خاك كشاورزي با رسوبات داخل مخازن بندهاي مورد مطالعه 7 /42630 متر مربع ديگر از زمين‌هاي منطقه قابل اصلاح مي‌باشد.