رابطه مديريت باورهاي هوشي با خودكارآمدي و عملكرد ورزشي دانشجويان غير تربيت بدن

پژوهش حاضر به منظور تعيين رابطه باورهاي هوشي و عملكرد ورزش دانشجويان با توجه به رويكرد اجتماعي-شناختي دوئك است. براي اين منظور 196 دانشجوي غير تربيت بدني دانشگاه آزاد اسلامي واحد سپيدان كه درس تربيت بدني عمومي را گذرانده و از نظر جسماني سالم بودند، به روش نمونه گيري تصادفي ساده و طبق جدول مورگان انتخاب و به پرسشنامه استاندارد باورهاي هوشي دوپي رات و مارين(2005) و مقايس باورهاي خودكارآمدي شرر(GSES) پاسخ دادند. عملكرد ورزشي دانشجويان نيز از طريق نمره درس تربيت بدني در پايان ترم اندازه گيري شد. نتايج تحليل آماري رگرسيون بطور كل‍‍ي نشان داد كه باورهاي هوشي با خودكارآمدي و عملكرد ورزشي رابطه دارند(05/0≥P). در واقع، نتايج نشان داد كه باورهاي ذاتي در مورد هوش، عملكرد ورزشي را كاهش اما باورهاي افزايشي در مورد هوش، عملكرد ورزشي را