مقايسه تاثير هشت هفته تمرين هوازي و مقاومتي بر عوامل خطرزاي هورموني زنان مبتلا به سرطان سينه

هدف از پژوهش حاضر مقايسه تاثير تمرين هوازي و مقاومتي بر گلوبولين متصل به هورمون جنسي (SHBG) و هورمون رشد شبه انسولين-1 (IGF-1) بيماران مبتلا به سرطان سينه بعد از هشت هفته فعاليت ورزشي بود. 36 زن مبتلا به سرطان سينه كه جراحي شده بودند و شيمي درماني و پرتودرماني دريافت كرده و در حال حاضر تحت دارودرماني بودند، انتخاب و به طور تصادفي به سه گروه 12 نفري(هوازي، مقاومتي و كنترل) تقسيم شدند. گروه تمريني به مدت 8 هفته به فعاليت ورزشي پرداختند. در اين مدت، گروه كنترل هيچ گونه فعاليت ورزشي منظم نداشتند.. نتايج نشان داد كه تفاوت معني داري در ميزان SHBG در قبل و بعد از هشت هفته فعاليت ورزشي در بين سه گروه وجود دارد و تمرينات هوازي منجر به افزايش معني دار SHBG (01/0= P) مي گردد. همچنين فعاليت ورزشي موجب كاهش معني دار وزن (001/0= P) در آزمودني هاي گروه تمرين نسبت به گروه كنترل شد. از طرف ديگر مشخص گرديد فعاليت ورزشي، تفاوت معني داري در ميزان 1- IGF ايجاد نمي كند.