تاثير 8 هفته تمرين مقاومتي بر مقدار اينترلوكين- 6 و افسردگي زنان مبتلا به بيماري مالتيپل اسكلروزيس

بيماري مالتيپل اسكلروزيس (ام اس) يك بيماري التهابي سيستم عصبي است كه افسردگي از نشانه هاي آن است. ممكن است تمرينات ورزشي موجب تنظيم عوامل التهابي و كاهش افسردگي در اين بيماران شود هرچند اين موضوع به درستي مشخص نيست. بنابراين پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير 8 هفته تمرين مقاومتي بر سطوح اينترلوكين-6و افسردگي زنان مبتلا به بيماري ام اس انجام شده است. در اين پژوهش 27 زن مبتلا به ام.اس با دامنه سني 20 تا 48 سال و با EDSS كمتر از 5 به عنوان آزمودني شركت نمودند. آزمودني‎ها به طور تصادفي به دو گروه كنترل (13=n) و تمرين (14=n) تقسيم شدند. آزمودني هاي گروه ورزشي به مدت هشت هفته و سه روز در هفته در تمرينات برنامه ريزي شده مقاومتي پيشرونده شركت كردند. در همان زمان آزمودني هاي گروه كنترل در استراحت كامل بودند. ميزان افسردگي قبل و بعد از تمرين با پرسش نامه بك ارزيابي و همچنين، سطوح پلاسمايي اينترلوكين-6 پيش و پس از تمرين به روش ELISA اندازه گيري شد. اختلاف بين گروه‎ها با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس (ANCOVA) و آزمون من ويتني يو تجزيه و تحليل شدند. يافته هاي تحقيق حاضر نشان داد ميزان افسردگي آزمودني ها كاهش معني داري نسبت به گروه كنترل پيدا كرده است (05/0 P) در حالي كه تغيير معني داري در سطح اينترلوكين-6 مشاهده نشد. به طور كلي مي‎توان گفت تمرين مقاومتي با شدت و مدت به كار رفته در تحقيق حاضر موجب كاهش افسردگي در زنان مبتلا به ام اس مي شود اما تأثيري بر سطح اينترلوكين-6 آنها ندارد.