مقايسه تاب ‌آوري و كيفيت زندگي ورزشكاران رشته‌هاي گروهي و انفرادي شهراهواز

هدف از تحقيق حاضر، مقايسه تاب ‌آوري و كيفيت زندگي ورزشكاران رشته‌ هاي انفرادي و گروهي شهر اهواز بود. اعضاي نمونه ‌ي‌اين پژوهش شامل 400 ورزشكار (200 ورزشكار رشته ‌هاي انفرادي و 200 ورزشكار رشته ‌هاي گروهي) بود كه با استفاده از روش نمونه‌ گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در‌اين پژوهش، پرسشنامه كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني و پرسشنامه تاب‌آوري CD-RISCبود. طرح پژوهش اين تحقيق از نوع علي- مقايسه‌اي بود كه فرضيه ‌ها با استفاده از روش ‌هاي آماري تحليلواريانسچندمتغيرهمانوا مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج حاصل نشان داد بين ورزشكاران رشته‌ هاي انفرادي و گروهي از لحاظ متغير كيفيت زندگي تفاوت معني‌ داري وجود ندارد (217/0 p و 530/1=F)، در صورتي كه بين ورزشكاران رشته ‌هاي انفرادي و گروهي از لحاظ متغير‌هاي تاب ‌آوري (003/0 p و 963/8=F) تفاوت معني‌-داري وجود دارد. بدين صورت كه ورزشكاران رشته ‌هاي گروهي از تاب آوري بيشتري برخوردار هستند.