پرآوري گياه ليسيانتوس و امكان سنجي ايجاد گل درون شيشه اي با استفاده از جوانه جانبي

كشت بافت گياهي مقدمهاي در زيست فنآوري و ريزازديادي يا به عبارت ديگر تكثير و توليد انبوه گياهان از طريق فنون مختلف است. در اين پژوهش اثر هورمونهاي مختلف شامل سيتوكينين با غلظتهاي (صفر، 1و 2ميليگرم بر ليتر)، اكسين و جيبرلين با غلظتهاي (صفر، 0/5و 1ميليگرم بر ليتر) به تنهايي و در تركيبهاي دوگانه و سهگانه بر ريزازديادي گياه از طريق جوانه جانبي در قالب طرح كاملاً تصادفي با 27تيمار و در 4تكرار بررسي شد. در نهايت تعداد جوانه گل و وزن تر و وزن خشك كالوس مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد، بيشترين تعداد جوانه گل در تيمارهاي نفتالين استيك اسيد ( 1و 0/5ميليگرم بر ليتر) و نفتالين استيك اسيد + بنزيل آدنين + جيبرلين ( 0/5 ،2 ،0/5ميليگرم بر ليتر) مشاهده شد. همچنين بيشترين وزن تر و خشك كالوس و همچنين كمترين تعداد جوانه گل در تيمار نفتالين استيك اسيد + بنزيل آدنين + جيبرلين (1 ،2 ،1 ميليگرم بر ليتر) مشاهده شد. از طرفي كمترين وزن خشك كالوس در تيمار نفتالين استيك اسيد + جيبرلين (0/5 ،0/5 ميليگرم بر ليتر) حاصل شد. نوع و غلظت تنظيمكنندههاي رشد تأثيرات متفاوتي را بر خصوصيات مورد بررسي گل ليسيانتوس نشان دادند