هنر در قلمرو اسلامي

هنر اسلامي هنري نيست كه فقط به آيين اسلام ارتباط داشته باشد. اصطلاح «اسلامي» نه تنها به مذهب، بلكه به فرهنگ غني و متنوع مردماني كه در سرزمين‌هايي كه آيين اسلام در آن رواج دارد نيز اشاره مي‌كند. آموزش هنر اسلامي براي گسترش خود از منابع هنر رومي، هنر اوليه مسيحي، و هنر بيزانس كه در هنر و معماري اسلامي اوليه مؤثر بودند؛ الهام گرفته است: نفوذ هنر ساساني از ايران پيش از اسلام، درآموزش هنر اسلامي اهميت بيشتري داشت؛ بعدها روش‌هاي و عناصر مختلفي از هنر آسياي مركزي و هنر چين طي تاخت و تازهاي چادرنشينان مغول اثر مهمي در نقاشي اسلامي، سفالگري، و منسوجات برجاي گذاشت.از مهم‌ترين آموزش هاي هنر اسلامي معماري باشد و ديگر نمود هاي آموزش هنر اسلامي خوشنويسي، شعر اسلامي، سفال گري، هنرهاي نمايشي (تعزيه) و ... مي باشد. نوآوري‌هاي هنرمندان و معماران ايراني در آموزش هنر اسلامي در دوران سلجوقي و خوارزمشاهيان از هند تا آسياي صغير نتايج و پي‌آمدهاي وسيعي در برداشت. هنر اسلامي به ويژه معماري اسلامي بر پنج بايه مردم واري، خودبسندگي، پرهيز از بيهودگي، بهره‌گيري از پيمون (مدول) و نيارش و درون گرايي نهاده و بي شك هنرمندان مسلمان ايران بيش از از ديگران بدانها پاي بند بوده‌اند.