كارآفريني و نقش آن در توسعه پايدار( اقتصادي ، سياسي ، فرهنگي و اجتماعي) از نگاه كاركنان فرمانداريهاي استان مازندران بهمن 1395

عصر جديد، عرصه رقابت بر سر منابع و سرمايه هاست، كشورهاي بزرگ صنعتي كه فاتحان اين عرصه اند بهره وري از منابع و سرمايه ها را در سرلوحه كار خود قرار داده اند و در پرتو وجود افراد تحصيلكرده و متخصص، چرخ هاي رشد و توسعه را به حركت در آورده اند و به ابداعات و نوآوري هايي دست يافته اند. دسترسي به اين نوآوري ها كه اقتصاد كشورهاي توسعه يافته را از نو زنده كرده است منوط به كارآفريني است. (شان، 2003) كارآفريني را به اين دليل كه جامعه را به سمت تغييرات تكنيكي و مبتكرانه سوق داده و باعث رشد اقتصادي مي‌شود و همچنين چون كارآفريني دانش جديد را به خدمات و محصولات جديد تبديل مي كند حايز اهميت است. (سالازار1383) توجه جدي به كارآفريني و تدوين و اجراي برنامه ملي توسعه كارآفريني براي كشور بسيار حياتي است. لذا كارآفريني به عنوان يكي از مهمترين محورهاي اصلي رشد و توسعه اقتصادي و پايدار به دلايل زير داراي اهميت است: 1-عامل افزايش سرمايه‌گذاري و به تبع آن افزايش سود و سرمايه، سبب ايجاد فرصت‌هاي تازه در بازار كار و راهكار مؤثري در ايجاد اشتغال مولد و پايدار دركشور است. 2-موجب دگرگوني ارزش‌ها و تحول ماهيت آن‌ها مي‌شود و ارزش‌هاي تازه‌اي به وجود مي‌آورد و ... در اين پژوهش نقش كارآفريني در توسعه پايدار اقتصادي ، سياسي ، فرهنگي و اجتماعي مورد بررسي قرار گرفته است. از جامعه آماري 100 نفره ، 50 نفر انتخاب و از طريق پرسشنامه با روش توصيفي نسبت به جمع آوري اطلاعات اقدام شده است. نتايج حاكي از اين است كه از مجموع 50 نمونه آماري 70 درصد آزمودني ها را مردان و 30 درصد آن را زنان تشكيل مي دادند. با توجه به يافته هاي فوق از نظر كاركنان بيشترين نقش كارآفريني در توسعه پايدار در سطح متوسط بوده است.