تاريخ نگاري هنر ايران باستان

ايران باستان ، از مباحث مهم در هنر ايران است كه با توجه به كشفيات باستانشناسي و بعضا تحت تاثير آراء مورخين خارجي تاريخ نگاري شده است. بي شك قضاوت در مورد دوراني كه بخشي از آن فقط متكي بر اسناد تصويري به جا مانده بر ظروف و قبور باستاني است امر آساني نيست . لازمه نگارش در مورد تاريخ ايران باستان ، علاوه بر دقت و موشكافي در اسناد به جا مانده ، گستره اطلاعاتي بسياري را طالب است. زيرا ايران مهد تمدنهاي كهن در گستره جغرافيايي وسيع و اقوام و ادوار مختلف تاريخي است كه تاريخ نگاري آنرا دشوار ميسازد. و از سويي مستشرقين خارجي گاه براي درك و توصيف و يا توضيح هنر ايران باستان ، آنرا با هنر اقوام مجاور و البته بيش از همه با هنر يونان باستان مقايسه ميكنند. اين امر دسترسي به متون و كتابهاي مفيد جهت آموزش هنر را دشوار مي سازد. در اين مقاله بي آنكه قضاوت خاصي از اين متون مد نظر باشد ، تاريخ نگاري هنر ايران باستان نمايه سازي مي شود . البته به نظر مي رسد، در سالهاي اخير كتاب هاي متعددي در مورد هنر ايران باستان نوشته شده است اما علي رغم سالها تلاش پژوهشگران ايراني در اين زمينه متن جامع در مورد هنر ايران باستان به قلم ايراني كمياب است.نظر به مشكلات استفاده از كتابهاي ترجمه شده كه ذكر خواهد شد و با توجه به منابع آموزش تاريخ هنر در دروس دانشگاهي و دوران حساس فرهنگي ، اصلاح وضعيت موجود ، همت نهادهاي ذيربط و تلاش پژوهشگران را طالب است.