معيارهاي تصميم‌گيري براي اقدام به درمان در طب اسلامي (با تكيه بر ديدگاه اجتهادي آيه‌الله تبريزيان (پدر طب اسلامي))

اقدام به درمان در طب اسلامي مباني و معيارهايي دارد كه ضامن سلامتي حداكثري انسان است؛ اين مباني عبارتند از: 1. بيماري فوايدي دارد ولي نبايد درمان را واگذار كرد و سلامتي نسبت به بيماري (با وجود فوائدي كه بيماري دارد) افضل است 2. در خصوص بيماريهاي چهارگانه مفيد (سرماخوردگي ، دمل، ورم ملتحمه چشم و سرفه) درمان نكردن ارجح است، چرا كه اين بيماريها موجب پيشگيري از ابتلا به بيماريهاي مهمتري هستند (به ترتيب جذام ، پيسي، كوري و فلج) 3. در خصوص ساير بيماريها اگر چه توصيه به عدم درمان نشده است ولي نبايد در اقدام به درمان تعجيل كرد و مادام كه صحت بدن بر بيماري اش غلبه دارد (فرد زمينگير نشده است و توان تحمل بيماري را دارد) اقدام به درمان انجام نشود. «معيار تصميم گيري براي درمان» هم عبارت است از اين كه «بيماري بر صحت غلبه يابد»