جايگاه رويكرد حلّ مسأله در تعليم و تربيت تراز تمدّن نوين اسلامي

لازمه ي تحقّق تمدّن نوين اسلامي، تربيت افراد تراز مي باشد كه اين افراد نتيجه ي نظام تعليم و تربيت مي باشند. در اين پژوهش سعي شده است با تكيه بر مباني اسلامي، جايگاه يكي از رويكردهاي مطرح شده به نام رويكرد مسأله محوري را در نظام تعليم و تربيت مناسب براي دست يابي به اين تمدّن بررسي شود. سؤال اساسي اين است كه آيا مي توان از اين رويكرد در راستاي هدف تصريح شده استفاده كرد؟ و اين كه ارتباط مكاتب فلسفي مسأله محور (مانند پراگماتيسم) با تعليم و تربيت اسلامي چيست؟ اطّلاعات مورد نياز در اين پژوهش به روش كتاب خانه اي جمع آوري شده و با استفاده از روش تحليل كيفي جوانب مختلف اين سؤال ها تحليل شد و در آخر نتيجه گيري شده است كه مي توان از رويكرد مسأله محور با قيد قيودي مانند ارزش مداري مسأله، موضوعيت روش حلّ مسأله و ... در تعليم و تربيت تراز تمدّن نوين اسلامي استفاده هاي فراواني برد؛ ضمناً، نتايج حاصله بيانگر اين است كه نظام تعليم و تربيت اسلامي با وجود اشتراكاتي با مكاتب مختلف فلسفي، داراي تفاوت هاي بنياديني با اين مكاتب مي باشد.