يادگيري بازي محور: فراتحليلي از شواهد تجربي در خصوص تأثير بازي‌هاي رايانه‌اي بر يادگيري

طي چند دهه اخير، بازي‌هاي رايانه‌اي به يكي از ابزارهاي پرقدرت در تكنولوژي آموزشي تبديل‌شده‌اند. ابزاري كه مي‌توان به مدد آن محيطهاي يادگيري، اعم از رسمي و غيررسمي را براي يادگيرنده، محيطي جذاب و دلپذير ساخت. پژوهش‌هاي بسياري از تأثير مثبت بازي‌هاي رايانه‌اي در موقعيت‌هاي يادگيري حكايت دارند، ليكن، هنوز برخي از اولياء فراگيران، مربيان و پژوهشگران در اين خصوص ترديد دارند و بيشتر، بازي را ابزاري تفريحي تلقي مي‌كنند تا يك وسيله و يا تكنيك آموزشي. مطالعه حاضر با هدف برطرف نمودن اين نوع ترديدها، به مرور نظام‌مند مطالعات تجربي انجام‌شده در زمينۀ يادگيري بازي محور و تأثيرات اين رويكرد بر ابعاد گوناگون يادگيري پرداخته است. بدين منظور از پيشينه تحقيق، مطالعات شبه تجربي حائز شرايط پژوهش، در يك دهه اخير (2007 تا 2016) انتخاب شدند (36=n). پس از كدگذاري ابعاد موردبحث، نتايج مستخرج از اين مطالعات، در چهار گروه عمده دسته‌بندي شد. اين طبقه‌بندي، روند نتايج مطالعات انجام‌شده در اين حوزه را براي پژوهشگران علاقمند به رويكرد يادگيري بازي محور روشن ‌سازد