مقايسه اثربخشي آموزش الكترونيكي پروژه محور و غير پروژه محور بر رشد خودكارآمدي كارآفرينانه دانشجويان (مطالعه موردي دانشجويان دانشگاه پيام نور مركز اراك)

تقويت كارآفريني و ايجاد بستر مناسب براي توسعه آن از ابزارهاي پيشرفت اقتصادي كشورها به ويژه كشورهاي درحال توسعه به شمار آمده و فعاليتهاي كارآفرينانه با اثربخشي بالا به توسعه اقتصادي از جمله ايجاد اشتغال ، نوآوري در فعاليتها و رقابت پذيري منجر مي شود ، از سوي ديگر تجارب كشورهاي مختلف دنيا نشان دهنده آن است كه بهترين گزينه براي آماده كردن فراگيران نظام آموزشي بر اشتغال در بازار كار ، ايجاد بستر مناسب براي خود اشتغالي و كارآفريني از طريق بكارگيري روش هاي نوين آموزشي در جهت رشد باورهاي خودكارآمدي در افراد مي باشد . بر اين پايه هدف اصلي اين تحقيق مقايسه اثربخشي آموزش الكترونيكي پروژه محور و غير پروژه محور بر رشد خودكارآمدي كارآفرينانه دانشجويان دانشگاه پيام نور مركز اراك مي باشد . جامعه آماري پژوهش ، دانشجويان تحت آموزش الكترونيكي دانشگاه پيام نور مركز اراك به تعداد 750 نفر مي باشد . نمونه نيز با روش نمونه گيري هدفمند توسط محقق تعداد 30 نفر انتخاب شده است . براي گردآوري داده ها از پرسشنامه استاندارد دي نابل و همكاران كه اعتبار محتواي اين پرسشنامه مورد تأييد قرار گرفته و از اعتبار لازم برخوردار مي‌باشد . ضريب پايايي با روش آلفاي كرونباخ محاسبه شده و عدد 0.8834 به دست آمده است . در اين تحقيق دو گروه مستقل شامل دانش آموزان تحت آموزش الكترونيكي پروژه محور و غير پروژه محور مي باشد كه ميانگين حاصل از دو گروه مذكور با استفاده از آزمونt مستقل با يكديگر مقايسه شده است . نتايج تحقيق گوياي آن بود كه بين خودكارآمدي كارآفرينانه دانشجويان الكترونيكي پروژه محور و غير پروژه محور تفاوت معني داري وجود دارد .