مديريت پايدار حوضه¬هاي آبخيز به كمك افزايش استحصال آب از طريق فناوري باروري ابرها (مطالعه موردي: حوضه هاي آبخيز استان فارس)

كاهش منابع آب شيرين در كره زمين و خشكسالي هاي پي در پي منجر شئده است كه كشورهاي پيشرفته پيوسته به دنبال به روزرساني و تقويت منابع آبي خود بوده و در اين مسير علاوه بر استفاده از منابع آبهاي سطحي وآبهاي زيرزميني، از منابع آبي تجديدپذير، و همچنين منابع آبي غير متمركز و محدود موجود در جو نيز به صورت باروري ابرها در راستاي افزايش منابع آبي و مديريت بهينه حوضه هاي آبخيز كشور استفاده مي¬كنند. هدف از تحقيق حاضر ارزيابي اثر بارورسازي ابرها بر افزايش بارش و به تبع آن افزايش استحصال منابع آب سطحي و زيرزميني در حوضه هاي آبخيز استان فارس در سال آبي 92-91 مي باشد. به اين منظور از روش رگرسيون تاريخي جهت بررسي اثر بارورسازي ابر بر افزايش بارش استفاده شد. سپس با استفاده از ويژگيهاي توپوگرافي و بافت خاك و كاربري اراضي حوضه آبخيز ضريب رواناب و نفوذ تعيين گرديدد و نهايتا ميزان استحصال آب سطحي و زيرزميني توسط فناوري باروري ابرها محاسبه گرديد. نتايج نشان داد كه در اثر بارورسازي ابر در حوضه آبخيز استان فارس در سال آبي 92-91، 9 % افزايش بارش و به ترتيب 8/12 و 96/4 ميليون مترمكعب افزايش توليد منابع آب سطحي و زيرزميني در پي داشته است. بنابراين تكنيك بارورسازي ابر به عنوان يكي از راهكارهاي موثر در جهت مديريت پايدار در حوضه هاي آبخيز كشور پيشنهاد مي شود