مدلسازي حساسيت زمين¬لغزش با استفاده از الگوريتم تركيبي نسبت فراواني- انتروپي (مطالعه موردي، شرق استان مازندران)

شناخت نواحي مستعد وقوع زمين¬لغزش و خطرات ناشي از آن يكي از اقدامات اوليه در مطالعات آبخيزداري و مديريت جامع حوزه¬هاي آبخيز است. هدف از پژوهش حاضر مدل¬سازي حساسيت زمين¬لغزش با استفاده از الگوريتم تركيبي نسبت فراواني-انتروپي در شرق استان مازندران مي-باشد. در اولين گام با شناسايي 276 زمين¬لغزش در منطقه مورد مطالعه بر اساس بازديدهاي ميداني و گزارشات بانك اطلاعات زمين¬لغزش، نقشه پراكنش زمين¬لغزش¬هاي منطقه آماده گرديد. در گام بعدي بر اساس مرور منابع، 12 عامل طبقات ارتفاعي، درجه شيب، جهت شيب، طول شيب، شكل-هاي شيب (Plan و Profile)، تراكم زهكشي، كاربري اراضي، سنگ¬شناسي و فاصله از آبراهه¬ها، جاده¬ها و گسل¬ها به عنوان عوامل موثر بر وقوع زمين¬لغزش انتخاب گرديدند. متعاقباً ارتباط بين رخ¬داد زمين¬لغزش و هر عامل و ميزان تاثير آن¬ها به¬ترتيب بر اساس مدل نسبت فراواني و انتروپي برآورد گرديد. نهايتاً نقشه حساسيت زمين¬لغزش با مدل تركيبي نسبت فراواني-انتروپي تهيه و بر اساس 30 درصد از نقاط لغزشي استفاده نشده در فرآيند مدل¬سازي و تخمين سطح زيرمنحني مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج ارزيابي بيانگر دقت خوب مدل تركيبي مذكور با سطح زيرمنحني 40/70 درصد مي¬باشد.