بررسي آثار سرمايه فكري بر كارايي سرمايه گذاري

هدف اين مقاله بررسي اثرات سرمايه فكري بر كارايي سرمايه­گذاري شركت­هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. از مدل پاليك، جهت اندازه­گيري سرمايه فكري استفاده شده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل 58 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران (290 سال-شركت) است كه در بازه زماني 1388 تا 1392 مورد بررسي قرار گرفته است. از تحليل آماري رگرسيون خطي چند متغيره براي آزمون فرضيه­هاي پژوهش استفاده شده است. نتايج حاصل از پژوهش نشان­دهنده آن است كه بين سرمايه فكري و كارايي سرمايه­گذاري رابطه آماري معناداري وجود ندارد. همچنين، از بين ابعاد سرمايه فكري تنها بعد انساني داراي رابطه مستقيم معناداري با كارايي سرمايه­گذاري است. بنابراين شركت‌ها مي‌توانند با سرمايه‌گذاري مناسب در نيروي انساني، كارايي سرمايه‌گذاري را افزايش دهند.