روابط ساختاري بين حمايت اجتماعي، متغيرهاي شناختي و افسردگي در بيماران مبتلا به سرطان روده

پژوهش حاضر با هدف بررسي مدل علمي‌ساختاري براي پيش‌بيني افسردگي در بيماران مبتلا به سرطان روده اجرا گرديد. اين پژوهش طي يك مطالعۀ مقطعي به بررسي نقش حمايت اجتماعي و متغير شناختي ادراك بيماري در پيش‌بيني افسردگي اين بيماران در قالب مدل‌هاي معادلات ساختاري ايستا پرداخت. روش: تعداد 390 نفر بيمار مبتلا به سرطان روده به روش تصادفي انتخاب شدند. پس از توضيح و تبيين اهداف پژوهش و كسب اجازه براي ورود به پژوهش، از آن¬ها خواسته شد تا ابزارهاي پژوهش شامل مقياس افسردگي بك براي مراقبت‌هاي اوليه (BDI-PC)، پرسش نامۀ حمايت اجتماعي ادراك شده (MSPSS) و پرسش نامۀ ادراك بيماري (IPQ) را تكميل كنند. داده‌ها با استفاده از نرم افزارهاي LISREL و SPSS و روش‌هاي تحليل عاملي اكتشافي، تحليل عاملي تأييدي و مدل معادلات ساختاري مورد بررسي و آزمون قرار گرفتند. يافته¬ها: نتايج پژوهش نشان داد كه حمايت اجتماعي و ادراك بيماري به طور مستقيم و معنادار افسردگي بيماران را پيش بيني مي¬كنند. علاوه بر آن، ادراك بيماري به عنوان يك متغير مهم در پيش بيني مستقيم افسردگي و نيز يك متغير واسطه¬اي در رابطه با حمايت اجتماعي با افسردگي مشخص شد. همچنين، مؤلفۀ حمايت خانواده به عنوان مهم¬ترين منبع حمايت اجتماعي در بيماران مبتلا به سرطان روده مشخص گرديد. نتيجه¬گيري: اين پژوهش براي اولين بار در ايران انجام شد و يكي از نخستين پژوهش‌هاي بررسي مدل‌هاي ساختاري براي تبيين افسردگي بيماران مبتلا به سرطان در دنيا محسوب مي¬شود. حمايت اجتماعي و نيز ادراك بيماري به عنوان يك متغير شناختي، در پيش بيني افسردگي در اين بيماران معرفي شدند كه متغيرهاي مؤثري در تبيين افسردگي در بيماران مبتلا به سرطان بشمار مي‌روند.