بررسي رابطۀ سبك زندگي زنان خانه دار شهر تهران با وضعيت سلامت آنها - در دو منطقة شمال و جنوب تهران

موضوع: در اين پژوهش رابطۀ سبك‌هاي زندگي را با وضعيت سلامت زنان خانه دار شهر تهران، مورد تحقيق قرار داديم. مباني نظري: با توجه به رويكردهاي نظري مختلف در موضوع سبك زندگي و تعريف‌ها، تحليل‌هاي متفاوتي نيز از سبك زندگي ارائه شده است. در اين تحقيق با تكيه بر نظريۀ بورديو، وبلن وگيدنز مدل نظري پژوهش را تنظيم كرديم و با توجه به شرايط جامعۀ نمونه، به دنبال اين مساله بوده ايم كه اين سبك‌ها چگونه در جامعۀ ما تحليل مي‌شوند. روش: روش پژوهش، پيمايشي و با استفاده از تكنيك پرسش نامه و مصاحبه‌هاي هم زمان پرسشگر، براي تكميل يافته‌هاي كمي، بوده است. شاخص هاي مورد توجه در سبك زندگي، اوقات فراغت، پوشش و مصرف است و سلامت نيز در معناي عمومي با در نظر داشتن همۀ جنبه‌هاي جسمي، رواني و اجتماعي و بيشتر در شكل سلامت اظهارشده، مورد نظر بوده است. نتيجه گيري: متغيرهاي پژوهش با متغيرهاي مستقل چون ويژگي هاي فردي، ويژگي‌هاي همسر و والدين، رابطۀ معناداري دارند. به اين معنا كه اين متغيرها در وضعيت سلامت زنان تأثير داشته اند. به لحاظ متغيرهاي اصلي تحقيق موقعيت، پاسخگويان در دو منطقۀ شمال و جنوب در وضع متفاوتي قرار دارد و رابطۀ ميان سبك زندگي و سلامت در سطح معني داري نبود كه به معناي عدم تأثير نيست.