انسان آرماني و معنوي از منظر مكتب معنوي اوشو

اين مقاله به بررسي انسان آرماني و معنوي در مكتب معنوي اوشو مي پردازد كه بعد از بيان شخصيت انسان آرماني اوشو، وي تصوير خويش از انسان ايده‌آل امروزي را زورباي بودا مي‌نامد كه يكي سمبل زياده‌خواهي، شهوت و شادمانگي است و ديگري اسوه زهد و رياضت است. از منظر اوشو، توجه به نداي درون، نفي دعا و عبادت از جمله ويژگي‌هاي اعتقادي، و سرور و شادمانگي، عمل به نافرمان از جمله ويژگي‌هاي فردي و رفتاري انسان ايده‌آل معنوي به شمار مي رود كه از راه مراقبه، عشق و بهره‌گيري از نيروي جنسي به دست مي‌آيد. در ادامه به موانع پيش‌روي انسان آرماني و معنوي اوشو اشاره اي مي شود كه دين و شريعت، ازدواج و تشكيل خانواده از جمله آن ها است. در هر يك از موارد مذكور، ضمن تبيين، به نقد اجمالي هم پرداخته مي‌شود.