بررسي تطبيقي آينده معنويت ديني از منظر پست مدرنيسم و سنت گرايي

معناي زندگي، به معنا بخشي به زندگي از طريق پاسخ گفتن به سوالات بنيادين بشري و ايجاد آرامش دروني در انسان توسط دين اطلاق مي شود. با توجه به اين تعريف، نقش معنويت ديني در ساختن انسان، جامعه و تمدن از اهميت بالايي برخوردار مي باشد. از سوي ديگر، ظهور امكانات و ظرفيت هاي سازنده معنويت ديني با گفتمان هاي مسلط زمانه ارتباط تنگاتنگ دارد. پست مدرنيسم و سنت گرايي به عنوان دو گفتمان تأثيرگذار درحوزه فلسفه و دين شناسي ديدگاه و جهت-گيري هاي مبنايي دارند. از اين لحاظ، آينده معنويت ديني از منظر پست مدرنيسم و سنت گرايي يك پرسش مهم تلقي مي شود. به نظر مي رسد وجود نسبيت گرايي و انديشه پسامتافيزيك در كانون گفتمان پست مدرنيسم و وجود حكمت خالده و مولفه هاي آن نظير عقل و علم قدسي در كانون گفتمان سنت گرايي پاسخ اين دو گفتمان را نسبت به اين پرسش اساسي روشن مي نمايد. مقاله حاضر، شناسايي ديدگاه هاي پست مدرنيسم و سنت گرايي در مورد آينده معنويت ديني را غايت اصلي خود ساخته و اين بررسي را به طور تطبيقي انجام داده است.