بررسي تطبيقي زن درآينه ادبيات مقاومت و پايداري در رمان علي احمد باكثير و احمد محمود ( سيرة شجاع و زمين سوخته)

ادبيات از ديرباز به عنوان يكي از انواع هنري به شكل هاي گوناگون در زندگي بشر ايفاي نقش نموده و از اين حيث مانند همه فعاليت هاي فكري و معنوي انسان، داراي هدف و منظور اجتماعي است و نه تنها ازبسترهاي اجتماعي مجزا نبوده بلكه درمقابل، همواره از زندگي اجتماعي متأثر شده است و به همين علت است كه ادبيات هر ملت همواره به موازات تحولات جامعه، دستخوش دگرگوني گشته و به فراخور چنين رويكردي به آينه تمام نماي جامعه خويش مبدل مي گردد. درادبيات معاصرعربي و فارسي نويسندگان بزرگي درعرصه نثر معاصر و ادبيات داستاني قدم گذاشته اند كه درآثار ادبي خود تصويرگر جامعه ي خويش بوده اند.يكي از مسايل مهم منعكس شده در ادبيات داستاني معاصر امروز ،ادبيات دفاع مقدس يا ادب مقاومت است.پايداري دربرابر دشمن غاصب با زمينه هاي تاريخي و اجتماعي پيوند ناگسستني دارد دراين مجال برآنيم كه با بررسي تطبيقي با رويكرد ادبيات مقاومت اسلامي دو رمان معاصر يعني سيرة شجاع اثر علي احمد باكثير نويسنده معاصر و بزرگ يمني و زمين سوخته اثر احمد محمود نويسنده معاصر و مشهور ايران، تصويرگر يكي از مظاهر اجتماعي جامعه يعني مسأله زنان و به ويژه مجاهدت و مبارزات آنان در شرايط سخت و جنگي جامعه با تكيه برشخصيت اصلي دو رمان يعني سميه و ننه باران باشيم. كه نتايج اوليه حاكي از وجوه اشتراك فراوان دو شخصيت اصلي زن در مبارزه، مجاهدت، ايثار و مقاومت است.