بررسي بن مايه هاي ادبيات پايداري در اشعار عبدالمنعم الرفاعي(شاعر معاصر اردن)

The study of motifs of resistance literature in Abdolmonem Alrifaee’s poems (Jordan Contemporary Poet)

اشعاري كه با مضامين سياسي سروده مي شوند، آيينه تمام نماي اوضاع جامعه، درد و رنج، استقامت، و پايداري مردم مظلوم در مقابل ظلم، استبداد و ستيز كشورهاي بيگانه و استعمارگران است. در طول تاريخ شاعران متعددي در صحنه سياسي ظهوركردند تا در قالب شعري از اوضاع جامعه خود انتقاد كنند و مردم را به مبارزه با استعمارگران و دخالت بيگانگان دعوت كنند. در اين ميان، عبدالمنعم الرفاعي شاعر، سياستمدار و ناسيوناليست اردني با سرودن ديوان ”المسافر“ كه سراسر بيان احوال زندگي شخصي و فعاليت هاي سياسي اوست، توانست حوادث ملي، ميهني و مسائل مربوط به فلسطين و ديگر كشورهاي عربي مسلمان از جمله لبنان و عمان را در اين ديوان به زيبايي تمام منعكس نمايد. الرفاعي با سرودن اشعار بيشتر با بن مايه هاي پايداري در پي بيدار كردن وجدان هموطنان خود و ديگر ملت هاي عربي بود تا بتواند از اين رهگذر از حقوق پايمال شدة قربانيان تحت سلطه دفاع كند. اشعار وي بيانگر عمق درد و رنج ملتهاي بي پناه و خواستار برگرداندن مجد و عظمت گذشته وطن خويش است. مقالة حاضر با تكيه بر روش توصيفي و تحليلي، بر آن است به مدد اشعار الرفاعي، اوضاع سياسي كشور اردن در دوره معاصر و مؤلفه هاي مختلف ادبيات مقاومت و پايداري، از جمله مبارزه با استبداد، تجليل از شهداء، وطن دوستي، آزادي بيان، نابودي استعمار، آزادي فلسطين از اشغال صهيونيست، بيداري ملت ها و.... به تحليل مورد بررسي و ارزيابي قرار دهد.