بررسي و تحليل نمادهاي ديني در انديشه ي پايداري عِزّ الدّين مناصره

مضامين اساطيري و نمادين، در سروده هاي شاعران معاصر فلسطيني كاربردي چشمگير و پر رنگ دارد. عزّ الدّين مناصره، شاعر برجسته فلسطيني از جمله شاعران مبارزي است كه از رمز و نماد براي تبيين اوضاع فلسطين در شعر خود بهره گرفته است. او با الهام گرفتن از نمادهاي گوناگون مي كوشد تا شرايط نابسامان فرهنگي، سياسي و اجتماعي جامعه ي فلسطين را كه همواره مورد هجمه اشغال گران بوده و هست، اصلاح نمايد. در اين ميان، نمادهاي ديني و اسطوره هاي پايداري در شعر او جايگاه ويژه اي دارند و شاعر در صدد است تا با الگو قرار دادن نمادهاي ديني، به شعر خود شُور و حيات بخشيده، و هم وطنان خود را بيش از پيش به صبر و مقاومت فرا بخواند. درون مايه اصلي نمادهاي ديني به كار رفته در اشعار مناصره را قيام عليه ظلم و ستم، اميد به آينده، صبر و استقامت، عشق و وفاداري، شهادت طلبي، ايثار و فداكاري، و رهايي از اوضاع كنوني تشكيل مي دهد. در اين جُستار، تلاش شده است تا به روش توصيفي- تحليلي، بازتاب نمادهاي ديني در شعر مناصره مورد بررسي و واكاوي قرار گيرد. نتايج به دست آمده از اين پژوهش، گوياي اثر پذيري مناصره از نمادهاي ديني؛ همچون مسيح(ع)، نوح(ع)، ابراهيم(ع)، هاجر(ع)، مريم(ع)، امام حسين(ع) و ايّوب(ع) به شكل هاي مختلف است.