تأثير آموزش راهبردهاي حافظه¬ي كاري بر نگرش و پيشرفت ديكته

پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير آموزش راهبردهاي حافظه¬ي كاري بر نگرش و پيشرفت ديكته انجام گرفته است. روش پژوهش از نوع پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس آزمون است. جامعه¬ي آماري اين پژوهش شامل دختران و پسران مقطع ابتدايي شهرستان همدان مي¬باشد كه داراي اختلال¬هاي يادگيري ويژه هستند و از مدارس به مراكز آموزشي و توان¬بخشي اختلال¬هاي يادگيري ارجاع داده شده¬اند. نمونه¬ي اين پژوهش دانش آموزاني از مركز اختلال يادگيري و با اختلال ديكته هستند كه به صورت در دسترس انتخاب شده¬اند. ابزارهاي پژوهش شامل آزمون هوش وكسلر كودكان، مصاحبه¬ي باليني، آزمون املا و آزمون نگرش بودند. نتايج آزمون t افترقي نشان داد كه بين ميانگين نمرات نگرش به ديكته در پس آزمون پس از كسر نمرات پيش آزمون در دو گروه تفاوت معني داري وجود نداشت (445/0 p، 28=df، 774/0=t). همچنين، نتايج آزمون خي دو ( 007/0 p، 2=df، 00/10=2) نشان مي¬دهد كه بين فراواني نمرات دو گروه در پس آزمون تفاوت معني داري وجود دارد. آموزش راهبردهاي حافظه¬ي فعال اگر چه نگرش به ديكته را به صورت معني دار بهبود نمي¬بخشد اما عملكرد در ديكته را بهبود مي¬بخشد.