بررسي شهر كرد فناخسرو بر اساس منابع تاريخي

آل بويه يكي از مهم ترين سلسله هاي ايراني بودند كه نخست در بخش هايي از ايران و سپس در عراق در سده چهارم هجري روي كار آمدند. مؤسسان اين سلسله اهالي ديلم بودند كه پس از كشمكش هاي مختلف با حكومت هاي سامانيان و آل زيار و ... توانستند قدرت خود را در برخي از مناطق ايران تثبيت كنند. يكي از مهم ترين فرمانروايان اين حكومت عضدالدوله بود كه اقداماتش در زمينه هاي مختلف مخصوصا در زمينه عمراني او را از ديگر اميران آل بويه متمايز كرده است. يكي از اين آثار كه فقط در منابع تاريخي به نام آن بر مي خوريم شهر كرد فناخسرو است. شهري كه به دستور عضدالدوله ساخته شد، ولي امروزه هيچ نشاني از آن نيست. آيا شهر كرد فناخسرو با وصفي كه تاريخ نگاران ما از آن دارند به صورت يك شهر وجود داشته است؟ يا اينكه به صورت مكان يا محله اي در گوشه اي از شهر شيراز؟ آيا مي توان بر اساس منابع تاريخي قرون چهارم و پنجم هجري و نيز ادوار بعد وجود اين شهر را اثبات كرد و ديدي از چگونگي ساختار آن به دست آورد؟ در اين راستا و با توجه به مطالب ذكر شده، با تكيه بر منابع تاريخي دست اول و متأخر و بر اساس روش تاريخي - تحليلي، سعي بر اثبات وجود اين شهر و به دست آوردن ديدي از چگونگي ساختار آن و آثار شاخص برجا مانده در اين محدوده شد. با بررسي منابع تاريخي قرن چهارم و پنجم هجري و پس از آن اين فرضيه مطرح شد كه كرد فناخسرو بيشتر خصوصيات يك شهرك كوچك ( قصبه ) با معماري بسيار ساده را داراست تا يك شهر.