بررسي مقايسه‌اي اثربخشي روش‌هاي تدريس كاوشگري و سخنراني بر ميزان يادگيري دانش‌آموزان پنجم دبستان در درس علوم‌تجربي

هدف اين تحقيق بررسي مقايسه‌اي اثربخشي روش‌هاي تدريس كاوشگري و سخنراني بر ميزان يادگيري دانش‌آموزان پنجم دبستان ، در درس علوم‌تجربي بوده است . روش پژوهش نيمه تجربي و از نوع دو گروهي (آزمايش و گواه) بوده است . جامعه آماري پژوهش شامل مدارس دوره‌ي دوم ابتدايي ناحيه2 شهركرد (8 مدرسه) در نيمسال اول‌ سال تحصيلي 95-1394 بوده است كه با روش نمونه گيري خوشه‌اي يكي از اين مدارس ( شهيد سميع فرخشهر ) به عنوان نمونه انتخاب شد . به‌منظور اجراي طرح در گروه آزمايش روش تدريس كاوشگري و در گروه گواه روش تدريس سخنراني بكار گرفته شد . پس از پايان تدريس در هر دو روش جهت ارزشيابي از ميزان يادگيري مطالب درسي از آزمون 4 گزينه‌اي 20 سوألي استفاده شد . روايي اين آزمون‌ها مورد تأييد 3نفر از اساتيد گروه علوم‌تربيتي دانشگاه فرهنگيان و 3 نفر از معلمان باتجربه پايه‌ي پنجم دبستان قرار گرفت و پايايي آن‌ها با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ ميزان مطلوبي به دست آمده است . براي تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم افزار تحليل آماري spss در دو سطح توصيفي و استنباطي ( آزمون تحليل واريانس و توكي) استفاده شده است . نتايج اين مطالعه نشان داد كه در جلسه‌ي اول بين ميزان يادگيري دو گروه تفاوت معناداري مشاهده نشده است (05/ ˃p ) ولي در جلسات دوم و سوم تفاوت از نظر آماري معنادار ( 05/ ˂ p ) و به نفع روش تدريس كاوشگري بوده است .