تغييرات نيمرخ خلقي و كيفيت خواب به دنبال هشت هفته تمرينات هوازي در زنان چاق غيرورزشكار

Changes of mood profile and sleep quality following eight weeks of aerobic training in non-athlete obese women

هدف از پژوهش حاضر مطالعه اثر هشت هفته تمرين هوازي بر نيمرخ خلقي و كيفيت خواب زنان چاق غيرورزشكار بود. 24 زن چاق غيرورزشكار با BMI برابر و بالاتر از 30 به صورت تصادفي هدفدار انتخاب شده و به دو گروه مساوي كنترل و تجربي تقسيم شدند. گروه تجربي به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 60-45 دقيقه با شدت (75-60) % حداكثر ضربان قلب در يك برنامه تمرين هوازي شركت كردند. به منظور اعمال اضافه بار، هر دو هفته يكبار، 5% به شدت تمرين و هر هفته يك دقيقه به زمان هر دور دويدن اضافه مي گرديد. قبل و پس از هشت هفته تمرين هوازي؛ نيمرخ خلقي و كيفيت خواب آزمودني ها به ترتيب با استفاده از پرسشنامه BRUMS و پرسشنامه شاخص كيفيت خواب پيتزبورگ (PSQI) مورد ارزيابي قرار گرفت. پيش فرض نرمال بودن و تجانس واريانس گروه ها به ترتيب با استفاده از آزمون هاي آماري كولموگروف - اسميرنوف و لوين مورد ارزيابي قرار گرفت. تغييرات و ارتباط متغيرهاي وابسته قبل و پس از هشت هفته تمرين در گروه هاي كنترل و تجربي، به ترتيب با استفاده از آزمون هاي تي مستقل و ضريب همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت (05/0 P). يافته ها نشان داد هشت هفته تمرينات هوازي منجر به كاهش معنادار در نمرات اختلالات نيمرخ خلقي (0001/0 = P) و شاخص كيفيت خواب (0001/0 = P) گرديد. همچنين بين نمرات مربوط به اختلالات نيمرخ خلقي و نمرات مربوط به شاخص كيفيت خواب ارتباط مستقيم و معناداري مشاهده گرديد (005/0=P، 80/0 =r). در مجموع به نظر مي رسد هشت هفته تمرينات هوازي با شدت متوسط مي تواند اثرات مثبتي بر اختلالات سايكوفيزيولوژيكي ناشي از چاقي در زنان چاق غيرورزشكار داشته باشد