بررسي موضوعي رويكردهاي طراحي محصول در پايان نامه هاي تحصيلات تكميلي طراحي صنعتي كشور ايران از منظر آموزش مهندسي

طراحي صنعتي از جمله رشته هاي چندگانه است كه موضوعاتي چون هنرهاي تجسمي، ارگونومي، اقتصاد، بازاريابي، آشنايي با مواد و روش هاي ساخت و آشنايي با فرآيند توليد از دروس اين رشته مي باشد. تعريف متد، متدولوژي و رويكردها در طراحي صنعتي امروز ايران به منظور انجام پروژه هاي دانشگاهي و كاري امري مهم تلقي مي شود زيرا مي تواند رهنمود دانشجويان، اساتيد و كارفرمايان به منظور تعيين راه حل و روند علمي و آكادميك در اين رشته باشد. در طراحي صنعتي قديم تمركز بر طراحي محصول بوده است اما در سال هاي اخير اهميت تعريف رويكردها و روند طراحي محصول اگر مهم تر از محصول نهايي نباشد با آن ارزش برابري خواهد داشت و اين رويكرد طراحي است كه مي تواند معيار قضاوت اساتيد، دانشجويان و كارفرمايان باشد و موجب اطمينان توليدكنندگان براي رسيدن به نتيجه مطلوب در توليد محصول و موفقيت در بازار طراحي شود. علاوه بر اين هر رويكرد مباني و نتايجي را بيان مي كند كه از نظر علمي و دانشگاهي قابل بحث و نتيجه گيري است و موجب ارتقا اين رشته مي-شود. هدف از اين مطالعه، تعيين رويكردهاي طراحي محصول در پايان نامه هاي تحصيلات تكميلي ايران و بررسي روند صعودي و نزولي استفاده از رويكردهاي طراحي صنعتي مي باشد. بدين منظور عناوين پايان نامه هاي تحصيلات تكميلي طراحي صنعتي انجام شده از سال 85 تا 92 پنج دانشگاه علم و صنعت، تهران، اميركبير، هنر و الزهرا جمع آوري شد و رويكردهاي آن ها بررسي گرديد. درپي اين نتايج رويكردهايي كه بيشتر موردتوجه قرار گرفتند، مشخص شد و براي ادامه ي راه طراحي صنعتي در ايران و لزوم استفاده از آن ها در صنعت امروز ايران رويكردهاي ديگري معرفي گرديد. سه اولويت اول ميان رويكردها، رويكرد فرهنگي، رويكرد طراحي پايداري و رويكرد طراحي محيط زيست معرفي شد كه بيشترين فراواني را در سال هاي 88 و 89 براي رويكرد فرهنگي، سال 87 براي رويكرد طراحي محيط زيست و در سال 91 براي رويكرد طراحي پايدار دارند. تعيين رويكردها به گسترش و نشر روش ها و فرآيندهاي طراحي و انجام آزمايش و خطا در روند اين قبيل پروژه ها كمك مي كند و موجب هر چه علمي تر شدن اين رشته و حدس موفقيت و عدم موفقيت يك روند طراحي در پروسه هاي مهندسي مي شود. همچنين اين مقاله مي تواند معياري براي مقايسه با حركت طراحي صنعتي در ساير كشورها و مراكز آموزشي باشد. بررسي توسعه ي اين رويكردها و استفاده از آن ها و ارتباط آن ها با ميزان توسعه ي برنامه هاي كشور قابل تامل است. به نظر مي رسد كه هرچه روند پروژه گوياتر و علمي تر باشد رسيدن به هدف نهايي و محصول مطلوب و مناسب با پروسه هاي مهندسي و توليدي كشور آسانتر صورت مي گيرد.