بررسي داستان رستم و سهراب از ديدگاه اساطيري

اسطوره سخن از زمان بي‌زماني است. بيانگر نگرش انسان‌هاي باستان به آفرينش، زمان، حوادث، طبيعت و... است. اسطوره يك ساخت ظاهري و بيروني دارد، همان صورت روايي و داستاني واقعه و يك ساخت دروني و باطني دارد كه كاركرد و منطق اصلي آن را نشان مي‌دهد. اساس اسطوره همين ساخت دروني آن است. در اساطير، ايران، سرزمين روشني و خوبي‌هاست. رستم به كشور توران كه سرزمين تاريكي و بدي‌هاست پاي مي‌گذارد و با تهمينه كه عنصري است متعلق به سرزمين تاريكي‌ها، ازدواج مي‌كند. حاصل اين ازدواج سهراب است. او حاصل آميزش روشني و تاريكي است، اجتماع تناقضات است و نمي تواند رشد كرده و ببالد. لذا بايد كشته شود. در اين نوشته داستان رستم و سهراب را به روش كتابخانه‌اي از منظر اسطوره كاويده و دلايل سفر رستم به توران و ازدواج با تهمينه و نيز مرگ سهراب را موردبررسي قرار داده‌ايم.