نگاهي به برخي عاشقانه‌هاي مهدي اخوان ثالث

اگرچه مهدي اخوان ثالث به‌عنوان يكي از تأثيرگذاران در حوزه‌ي شعر اجتماعي معاصر شناخته مي‌شود؛ ليكن با نگاهي به اشعار او و بسامد واژگان در شعرهايش، نشان مي‌دهد كه تغنّيات و تغزّل‌هاي شاعرانه در شعر او كم نيستند و چه‌بسا اين شاعر دغدغه‌هاي اجتماعي خويش را نيز با زباني احساسي بيان كرده است. اين زبان احساسي گونه‌اي غِنا را در شعر او ايجاد كرده است. هم‌چنين حجم بسياري از اشعار او در دفترهاي «ارغنون»، «آخر شاهنامه» و «ترا اي كهن بوم و بر دوست دارم» به سرايش غزل اختصاص يافته است. اين غزليّات نشان مي‌دهد كه شاعر ما از يك عشق عرفان مآب و اشراقي گونه نيز برخوردار بوده است. هرچند در برخي از غزليّات خويش به‌سوي غزل مدرن گرايش داشته است امّا اين گرايش او را از عشق رايج در ميان ديگر شعراي بزرگ دور نساخته است. در اين مختصر تلاش شده است تا چند شعر برجسته‌ي عاشقانه‌ي اخوان بررسي شود.