بررسي تطبيقي اسطوره و اسطوره‌پردازي در شعر اخوان ثالث و ادونيس

اسطوره، متني هويت‌ساز است و باعث زنده شدن فرهنگ و باورهاي ملت‌ها مي‌شود. اديبان براي شناساندن تاريخ، فرهنگ و اعتقادات ملت خود اسطوره‌ها را مطرح مي كنند در شعر معاصر اسطوره منبع الهام شاعر براي ساختن انسان و جهاني آرماني است. اسطوره‌هاي ايراني و عربي مشتركاتي دارند كه در ادبيات اين دو قوم مشاهده مي‌شوند. ازجمله شاعران معاصر ايراني كه به اسطوره‌ها پرداخته اخوان ثالت است. وي با سرودن اشعاري نزديك به زبان شاهنامه در پي احياي تمدن باشكوه ايران باستان است و در شعرش از شخصيت‌هاي اسطوره‌اي نام مي‌برد؛ به‌عنوان‌مثال از رستمي روايت مي‌كند كه در چاه نابرادري در كنار رخشِ اسطوره‌اي مرده است. وي به دنبال رستم در قالب يك شخصيت اسطوره‌اي جديد است تا در برابر ستم قيام كند و در شعر معاصر عرب، علي احمد سعيد ملقب به ادونيس شاعري نوگرا است كه با الهام قرار دادن اسطوره‌ها سعي در ترسيم شرايط دنياي معاصر عرب دارد. او با مطرح كردن اسطوره‌هايي مانند سيزيف كه اسطوره‌اي جهاني براي بيان درد و رنج است، خواسته است تا سختي‌ها و رنج‌هايي كه در جهان عرب وجود دارد، بيان كند. در اين پژوهش به بررسي و تحليل اسطوره در شعر اين دو شاعر مي‌پردازيم.