سيماي من و ديگري در كتاب درسي ادبيات فارسي دوره‌ي پيش‌دانشگاهي

يكي از مسائل مهمّ زندگي انسان، مسئله‌ي هويّت‌شناسي است و پاسخ به اين سؤالات كه از كجا آمده، جايگاه او در جهان هستي كجاست و به كجا خواهد رفت. اين مسئله در ادبيات كه تجلّي‌گاه فرهنگ و روح حاكم بر ملّت است، موردعنايت قرار گرفته است. كتاب ادبيات فارسي چهارم دبيرستان نيز به پردازش اطلّاعاتي پيرامون هويت ايراني و اسلامي پرداخته و از زبان «من» و «او» روايت كرده است. در اين پژوهش به جلوه‌هاي مختلف از اين دو شخصيت، پرداخته و اين نتيجه حاصل شده است كه سيماي من عاشق، من حماسي و... در اين كتاب موردعنايت قرار گرفته و نوجوان كه در سنّ هراس، آرمان‌گرايي و جستجوي خويشتن است، با مطالعه‌ي اين كتاب مي تواند خود حقيقي خويش را بيابد و با نقش‌هاي گوناگون خود به‌عنوان عاشق، معشوق، قهرمان حماسي و... آشنا گردد. امّا تصويري كه از زن در اين كتاب ترسيم شده، تنها از دو نقش معشوق سنگدل، خدعه‌گر و فتنه‌انگيز است كه ديگري را فداي خود حيواني مي‌كند و مادري كه از هستي خود براي فرزند جفاكار مي‌گذرد و از نمايش الگوهايي از زنان حماسه‌ساز غفلت شده