محاسبه بهره وري كشاورزي با لحاط اثرات زيست محيطي

كشاورزي بطور بالقوه يكي از مهمترين عواملي است كه باعث تخريب محيط زيست مي شود. بطوريكه در اكثر مواقع استفاده ي بي رويه از كود و سموم شيميايي براي رسيدن به بهره وري بيشتر در بخش كشاورزي اثرات بد زيست محيطي را به دنبال دارد. لذا در تحقيق حاضر به محاسبه ي رشد بهره وري كشاورزي با در نظر گرفتن اثرات زيست محيطي در دوره زماني 90-1370 پرداخته شده است. در اين مطالعه از روش شاخص مالمكوئيست نهاده گرا با استفاده از تابع فاصله و شاخص بهره‌وري تعديل يافتۀ سازگار با محيط زيست (EAP)2 استفاده شده است. نتايج نشان مي دهد كه ميزان رشد بهره‌وري زيست‌محيطي 3.7درصد و ميزان رشد بهره‌وري معمولي3.2 درصد مي باشد. در واقع ميزان رشد بهره‌وري زيست محيطي محاسبه شده بيشتر از ميزان رشد بهره‌وري معمولي، برآورد گرديده است. اين نتيجه نشان مي دهد كه در بررسي بهره‌وري زيست‌محيطي، نه تنها بهره‌وري توليد محصولات داراي ارزش بازاري مورد نظر قرار گرفته است، بلكه، اهتمام بخش كشاورزي مبني بر كنترل آلاينده‌هاي مورد نظر نيز در نظر گرفته شده‌است