بررسي ته نشيني ذرات دود سيگار در مجاري تنفسي انسان

در كار حاضر شبيه سازي محل نشست و ميزان رسوب ذرات موجود در دود سيگار با چهار قطر مختلف 1، 4، 7 و 10 ميكرون مورد بررسي قرار گرفته شده است. در اينجا جريان لزج، تراكم ناپذير و آرام در پنج نسل از محاري تنفسي انسان كه از نظر ابعادي از مدل وايبل تبعيت مي‌كند با نرم افزار فلوئنت شبيه سازي شده است. دبي ورودي به سيستم تنفسي با توجه به سه حالت استراحت، فعاليت سبك و فعاليت سنگين متغير است. نتايج حاصله بر اساس سه عدد بي بعد استوكس، راندمان جذب و نسبت جذب بدست آمده است. نتايج نشان مي‌دهند راندمان جذب با افزايش عدد استوكس كه ناشي از افزايش قطر ذرات و افزايش دبي ورودي است، افزايش مي‌يابد. رسوب ذرات با قطر كوچكتر تا نسل‌هاي انتهايي مجاري تنفسي ادامه خواهد داشت ولي ذرات با قطر بزرگتر در همان نسل‌هاي اول كه فعاليت دفع ذرات از مجاري تنفسي شديدتر است رسوب مي‌كنند.