تحليل اثر متغيرهاي بزرگ‌مقياس حاشيه رودخانه بر وضعيت كيفي آب

اين پژوهش به دنبال يافتن رابطه و تاثير متغيرهاي بزرگ‌مقياس (كاربري اراضي، تراكم جمعيت، ساختار زمين شناسي و فرسايش) بر متغيرهاي كيفي رودخانه مي‌باشد. در اين تحقيق از اطلاعات نمونه‌برداري شده در سه فصل بهار1387، پاييز1387و بهار1388 در حوضه رودخانه سيمينه‌رود كه به درياچه اروميه منتهي مي‌شود استفاده شده است. فرايندهاي نرمال‌سازي و متناظر‌سازي كمي و كيفي داده‌هاي جغرافيايي، داده‌هاي سطحي و متغير‌هاي كيفي آب به عنوان اولين گام براي شروع تحليل‌ها در نظر گرفته شد. آزمون‌هاي آماري چند متغيره كه در چند مرحله به عنوان مراحل تاييدي مورد استفاده قرار گرفت، در تحليل روابط متغيرها استفاده شد. نتايج نشان‌دهنده ارتباط مستقيم و موثر پارامترهاي بزرگ‌مقياس بر متغير‌هاي كيفي آب بوده است. متغيرهاي بزرگ‌مقياس زراعت‌ديم و زراعت‌آبي با متغيرهاي كوچك‌مقياس (PO4، TDS، TUR) و همچنين متغيرهاي كاربري شهر و فرسايش سطح يك با متغيرهاي (BOD5، EC، TDS) ارتباط مستقيم نشان دادند. اين نتايج قابليت كاربرد در تخمين كيفيت آب و مقايسه‌ي تطبيقي متغيرهاي كيفي بر مبناي پارامترهاي بزرگ‌مقياس در ميان چند حوضه آبريز را دارد.