تاثير فازهاي ايجاد شده در عمليات حراتي بر خواص مكانيكي اتصالات غير مشابه سوپر آلياژهاي اينكونل و فولاد هاي زنگ نزن آستنيتي

قرارگيري طولاني مدت آلياژها در شرايط كاري دماي بالا مي تواند موجب تحولات گسترده در ريزساختار و در پي آن خواص متالورژيكي آن ها گردد. لذا انتخاب آلياژ براي مقاصد كاربري در دماي بالا به تبيين رفتار آن پس از انجام يك عمليات حرارتي طولاني و تحليل ريزساختار و خواص تحت اين شرايط منوط مي شود. در مقاله گرد اوري حاضر به بررسي تاثير فازهاي ايجاد شده در عمليات حراتي بر خواص مكانيكي اتصالات غير مشابه سوپر آلياژهاي اينكونل و فولاد هاي زنگ نزن آستنيتي پرداخته شد.براي اين منظور به بررسي و مقايسه نتايج تحقيقات محققين در زمينه حاضر و ارائه يك نتيجه كلي در مورد نوع فاز ايجاد شده در دماي بالا و تاثير آن بر خواص مكانيكي د اتصال غير مشابه اين دو آلياژ پزداخته شد.نتايج تحقيقات نشان مي دهد كه كاربيد هاي مختلف نظير M2C ، M6C ، MC موجود در اين فولاد هاي زنگ نزن و سوپر آلياز هاي اينكونل ، نقش اصلي در مقاومت در برابر سايش را ايفا مي كنند . اندازه و توزيع يكنواخت اين كاربيد در ساختار ، حائز اهميت بوده زيرا اندازه درشت و غير يكنواخت اين كاربيد ها باعث كاهش در خواص استحكامي فولاد مي گردد .هرچه دماي عمليات حرارتي بالاتر و فراين جوشكاري با تمركز حرارتي پايين تر باشد اتصال غير مشابه اين دو آلياژ با ايجاد فازهاي رسوب سخت ماننذ فاز سيگما كم استحكام تر و داراي حساسيت به ترك بيشتري خواهد بود.