نقش معماري در ارتباط بين جامعه و مجموعه هاي نيروگاهي

به نظر ميرسد عليرغم سودمندي بسيار مجتمع‌هاي نيروگاهي، رابطه‌اي دوستانه مبتني بر شناخت ميان مردم و اين دسته از بناها وجود ندارد. اين در حالي است كه مجتمع‌هاي نيروگاهي به دلايلي از جمله مقياس كلان داراي ظرفيت هاي فراواني بوده و برقراري ارتباط موثر ميان آنها و مردم مي‌تواند به ثمرات ارزشمندي منجر شود. اين مقاله با روش پيمايشي به ارزيابي ميزان آگاهي و شناخت مردم شهر تهران نسبت به مجموعه‌هاي نيروگاهي پرداخته، آنگاه به بررسي چند نمونه موردي در سطح بين‌المللي مي پردازد كه معماران آنها سعي در اصلاح رابطه ميان ساختمان و شهروندان داشته‌اند. در طراحي پرشسنامه ها ميزان آگاهي عموم از عملكرد نيروگاه ها، ميزان سودمندي آنها ، تمايل ايشان به سكونت يا كار در مجاورت آنها و چند مورد ديگر مورد سنجش قرار گرفته است. تحليل پرسشنامه ها نشان مي دهند شناخت مردم شهر تهران از مجموعه هاي نيروگاهي اندك است و از بررسي نمونه‌ها اين گونه استنباط مي‌شود كه معماري مي تواند نقش موثري در بهبود رابطه ميان شهروندان و مجتمع‌هاي نيروگاهي داشته باشد.