ارگونومي، اهداف و كاربردها

نيروي كار از جمله مهم ترين حلقه هاي زنجيره توليد تلقي مي شود از اين رو عدم توجه به ايمني، سلامت و نحوه عملكرد كارگران واحدهاي صنعتي تنها باعث بروز صدمات جسمي و رفتاري مي شود بلكه افت راندمان نيز از پيامدهاي آن خواهد بود. ارگونومي يا مهندسي فاكتورهاي انساني، علمي تركيبي است كه سعي دارد ابزارها ، دستگاه ها، محيط كار و مشاغل را با توجه به توانايي هاي جسمي _ فكري و محدوديت ها و علائق انسانها، طراحي نمايد. اين علم با هدف افزايش بهره وري، با عنايت بر سلامتي، ايمني و رفاه انسان در محيط، شكل گرفته است. به كمك كاربرد اصول ارگونومي و اصلاح شرايط ايستگاه هاي كار مي توان ضمن فراهم نمودن شرايط مناسب شغلي با رويكرد سلامت،نحوه عملكرد و وضعيت هاي بدني نيروي كار و همچنين راندمان كاري را بنحو شايسته اي ارتقا بخشيد. در اين مقاله ابتدا به بيان مفهوم، تعريف و تاريخچه ارگونومي پرداخته شده و سپس اهداف، دامنه عملكرد، شاخه هاي دانش ارگونومي، عوامل تأثيرگذار بر آن، ارگونومي از ديدگاه سازماني و همچنين نحوه پياده سازي آن در سازمانها مورد بررسي قرار گرفته و در آخر به جايگاه آن در ايران اشاره شده است.