بازخواني و تحليل توسعه بام سبز در طراحي معماري و فضاهاي شهري پايدار در بستر اصول و معيارهاي معماري سبز

در دهه هشتاد ميلادي، گسترش كمي بام¬هاي سبز در مقياس شهري ديده مي¬شود، به نحوي¬كه رشد ساليانه آن به 15 الي 20 درصد مي¬رسد. سهم زيادي از اين رشد رو به افزايش مديون قوانين تصويب¬شده توسط دولت و تخصيص يارانه-هاي شهرداري¬ها براي احداث بام سبز بود. بام سبز يكي از رويكردهاي نوين معماري و شهرسازي و برخاسته از مفاهيم «توسعه‌ پايدار» است كه از آن مي‌توان در جهت افزايش سرانه فضاي سبز، ارتقاي كيفيت محيط‌زيست و توسعه پايدار شهري بهره برد. استفاده كاربردي از بام¬ها مي‌تواند به عنوان امكان بهره‌برداري بهينه از زمين‌هاي شهري قلمداد شود. در اين مقاله مفهوم بام سبز و جايگاه آن در توسعه پايدار و معماري سبز مورد اشاره قرار گرفته و سپس به تفصيل مفهوم بام سبز و مقولات وابسته و پيوسته با آن مورد اشاره قرار گرفته است. روش تحقيق مقاله، توصيفي- تحليلي بوده و از مطالعات كتابخانه اي و اسنادي براي گردآوري داده ها استفاده شده است. در پايان نيز به جنبه هاي تحليلي كاربست بام سبز در طراحي معماريبه تفصيل اشاره شده است.