مقايسه كاربرد شتابنگاشت هاي واقعي و مصنوعي در تخمين ظرفيت قابهاي فولادي

امروزه با پيشرفت به وجود آمده در زمينه امكانات سخت افزاري و نرم افزاري ، هزينه محاسباتي جهت انجام تحليل هاي ديناميكي به شدت كاهش يافته است . اين امر محققان مهندسي زلزله را به سوي استفاده هرچه بيشتر از تحليل هاي ديناميكي دقيق تر (تاريخچه زماني يا غير خطي ) سوق مي دهد .يكي از مشكلاتي كه در راه انجام اين تحليل هاي ديناميكي تاريخچه زماني وجود دارد ، بحث فراهم آوري و انتخاب ورودي مناسب براي تحليل هاي مذكور است . در حقيقت ماهيت به شدت پيشاي حركت زمين و امواج ناشي از آن ، به مساله ي انتخاب ، اصلاح و يا توليد شتاب نگاشت هاي مربوط به آن اهميت ويژه اي مي بخشد . به خصوص در نواحي كه پراكندگي نقاط ثبت ركورد هايواقعي چندان مطلوب نبوده و گاهي اوقات براي انتخاب حداقل شتابنگاشت هاي توصيه شده در آيين نامه هاي معتبر جهت تحليل تاريخچه زماني ، با مشكل مواجه خواهيم شد . در اين پژوهش، به ارزيابي و قياس كاربرد دو مجموعه از ركوردهاي واقعي و مصنوعي به صورت سازگار با طيف هدف خواهيم پرداخت. مدل هاي انتخابي براي پژوهش ، قاب هاي دو بعدي فولادي سه، شش ، نه و دوازده طبقه داراي سه دهانه در دو سيستم قاب خمشي و قاب مهاربندي مي باشند. سپس ركورد هاي واقعي ، مصنوعي سازگار با طيف هدف جهت تحليل ديناميكي فزاينده (IDA) به عنوان تحريك لرزه¬اي به مدل ها وارد شده اند . با بررسي نتايج، ادعاي رايج مبتني بر تخمين دست بالا و محافظه كارانه در اثر كاربرد ركوردهاي مصنوعي رد مي گردد. همچنين مشاهده مي شود كه با افزايش ارتفاع طبقات به ويژه در قاب هاي خمشي ظرفيت ( ميانگين) كاهش يافته است.