مقايسه اتصال مفصلي و گيردار در تير‌هاي فولادي از نظر ‌قابليت‌اعتماد

قابليت‌اعتماد يكي از موضوعات روز دنيا است كه به خاطر تلاش انسان‌ها براي رسيدن به ايمني بهتر به وجود آمده است. از نظر آماري، قابليت‌اعتماد، سازگاري مجموعه‌اي از ابعاد يا ابزارهاي اندازه‌گيري است كه اغلب به منظور توضيح دادن يك آزمايش استفاده مي‌شود. عدم آگاهي از آنچه در آينده پيش ‌مي‌آيد و عدم قطعيت موجود در عوامل طبيعي باعث شده تا امروز مباحث مربوط به قابليت‌‌اعتماد و ايمني به صورت كاربردي‌تر پيگيري شود. در اين پژوهش سعي شده تيرهاي فولادي با اتصالات گيردار و مفصلي را از نظر قابليت اطمينان مقايسه شود. براي اين كار ابتدا بايد سطحي از خرابي را تعريف كرده و محاسبات مربوط به ‌قابليت‌اعتماد را انجام داد. اين سطح خرابي ‌مي‌تواند در ديدگاه‌هاي مختلف متفاوت باشد. در واقع با توجه به شرايط و نظرات مختلف ‌ سطوح خرابي متعددي مي‌تواند تعريف شود، در اين پژوهش از تغيير‌مكان‌ در تير‌ها به عنوان عامل خرابي استفاده شده است. با بررسي تير‌ها با اتصالات مختلف ديدگاه مناسبي از نوع اتصالات و تاثير آن در ايمني تير‌ها بدست مي‌آيد. باتوجه به نتايج مشخص شد كه يك تير فولادي با اتصالات گيردار با يك شاخص ‌قابليت‌اعتماد مشخص، ظرفيت باربري تا پنج برابر مدل مشابه با اتصالات مفصلي در تحليل ‌قابليت‌اعتماد را دارد