تاثير آموزش مهارت جرأت ورزي بر كمرويي و احساس تنهايي دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير آموزش مهارت جرأت ورزي بر كمرويي و احساس تنهايي دانش آموزان است. جامعه آماري شامل تمامي دانش آموزان پايه چهارم ابتدايي شهرستان محمودآباد در سال تحصيلي 96-1395 بوده است. 44 نفر از دانش آموزان به شيوه تصادفي مرحله اي انتخاب و به دو گروه آزمايش و گواه دسته بندي شدند. گروه آزمايش به مدت 8 جلسه آموزش مهارت جرات ورزي به شيوه فعالانه را دريافت كردند، درحاليكه گروه كنترل چنين آموزش هايي را دريافت نكردند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه كمرويي چيك-ريگز و فرم كوتاه آزمون احساس تنهايي بود. نتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه در مرحله پس آزمون، گروه آزمايش در مقايسه با گروه گواه نمرات كمرويي و احساس تنهايي كمتري نشان دادند. نتايج حاكي از ان بود كه جرات ورزي در دانش اموزان به ايجاد يك حس توانمندي در موقعيت هاي اجتماعي مي انجامد و همچنين موجب مي شود كه دانش اموز با موقعيت هاي اجتماعي بهتر سازگاري نشان داده و احساس كمرويي و تنهايي كمتري داشته باشد.