شناسايي شاخص هاي موثر بر پايداري اجتماعي در محله باغ فيض تهران با استفاده از تحليل عاملي

پايداري اجتماعي يكي از ابعاد توسعه پايدار شهري است و بعنوان چشم انداز و هدف كلان در اجتماعات انساني به ويژه در محلات مسكوني مطرح است از اين روي بطور خاص مورد توجه برنامه ريزان و طراحان شهر ي در نقاط مختلف جهان قرارگرفته است. درواقع محلات شهري به عنوان اصلي ترين سكونت گاههاي انساني در شهرها بايد بتوانند توقعات ساكنان خود را تامين نموده و از منظر اجتماعي پايدار باشند. هدف اين پژوهش شناسايي وارزيابي شاخص هاي تاثيرگذار بر پايداري اجتماعي در محله باغ فيض واقع در بخش غربي شهر تهران ميباشد . از اين روي نخست به تعريف پايداري اجتماعي و استخراج معيارها و شاخص هاي اصلي آن از ديدگاه نظريه پردازان مختلف پرداخته شده، سپس اين معيارها به روش پيمايشي و با استفاده از پرسشنامه بسته توسط ساكنان محله باغ فيض مورد آزمون و پرسش قرار گرفته و در نرم افزار SPSS به روش تحليل عاملي ارزيابي و تحليل شده اند، نتايج نشان مي دهند كه در اين محله، ويژگي هايي همچون احساس امنيت و پويايي و خاطره انگيزي از اولويت بالاتري نسبت به ساير معيارها برخوردارند. در انتهاراهكارهايي براي ارتقا پايداري اجتماعي در محله باغ فيض ارائه شده است.